![]() |
|
|
#11
|
|||
|
|||
|
Прыемная дробязь.
Святочны дзень. На столсняданак Шчадроускi жонкападае. Муж, хоць не пан I непадпанак, Жанчыну шпiлькай дастае. Нядрэнна усе. Але у суседкi У хлебе тмен i супз лапшы… Яно I дробезь, Богмне сведка, Ды усе ж прыемна на душы. Блiны у цябе на смак- нiчога, Вось толькi хрумстуне стае. Пякла суседка мне у дарогу, Аж гнууся нос , як я iх еу. Канешне дробязь- хрумст блiновы, А як прыемна мужыку!»- Скасiу у столь пагляд I бровы, Пад бараду паклау руку. Затым крануу бiфштэкс з амлетам, Суседку хвалячы, бы зяць… «Здаецца дробязь, ды прыгэтым Прыемна усе –ткi, што сказаць.» Жаночы твар успыхнуу ружай, Маланкi блiснулi у вачах I разануу язык па мужу, Што заiкацца той пачау. «Суседу Бог на дзюймiк нейкi Мужыцтва большае уручыу. I дробязь быццам, што капейка, А як прыемна для жанчын!.... |