![]() |
|
|
#11
|
|||
|
|||
|
ЧУЖАЯ МОВА
Нiводнага роднага слова, Ўсе рускiя толькi гучаць, Няма больш народа такога, Каб мову жадаў пазычаць. Ўсе мовай сваёй размаўляюць, Было так ў любыя часы, Ды роднай сваёй пазбягаюць З пагардаю беларусы. I песнi спяваем чужыя, Амаль што не маем сваiх. Чаму мы зрабiлiсь такiя? Чаму гоман родны зацiх? Нас рускiмi стаць прымушалi, Быў царскi суровы загад, Культуру народа тапталi, Упарта цягнулi назад. I вынiк цяпер добра бачны: Не кажам даўно родных слоў, Ды карнiкам нашым удзячны, Да iх адчуваем любоў. 2.11.1995 Анатолiй Iванавiч Балуценка |