![]() |
|
|
#11
|
|||
|
|||
|
Чорнай навалай коціцца зверху
Гвалт небывалы, Раз’ятраны вэрхал: У кіраўнічых суровых прамовах Бэсціцца зноў беларуская мова: Быццам бы наскія словы не здатны Выказаць талент і розум выдатны. Новай уладзе не пашанцавала – Хоць да спадобы ёй бульба і сала, І самазвалы, І фермы, І нівы, Непераборлівы люд наш цярплівы, Бор карабельны, Мёд верасовы, ? Косткаю ў горле народная мова. Колькі душылі яе і травілі, А не складае падбітае крылле, А ўсё жыве і ніяк не канае – Песня азёрная, Казка лясная. Перажыла наша родная мова, І Бенкендорфа, і Мураўёва, Панскія здзекі, Чэкісцкія чысткі, Рогат імперскі, Вырак фашысцкі... Тых, Хто з трасянкаю ў галаве, Перажыве! * *Генадзь Бураўкін. 1995г. |