І першага кахання навіна
Была пачаткам радасці і мукі.
Я сніу яе, а потым як у сне,
Убачыу: каля нашага паркана
Яна ішла, мінаючы мяне,
Не бачачы, што побач закаханы.
Яна прайшла, як сонечны прамень,
Над часам, над разлукай, над вайною
У самы цяжкі і суровы дзень
Яна была, здавалася, са мною.
Я думау, ей заужды 17 год,
Яна у сне яулялася такою,
Што ад вачэй любы растане лед
І сэрца больш не будзе мець пакою.
І вось сустрэу каханую сваю:
Знаемы твар, але патухлі вочы,
Не, гэта не яна,яе не пазнаю,
Як вершы, што пісау мінулай ноччу.
С.Грахоускі
__________________
Не жалей о прошлом, цени настоящее, верь в будущее.
|