Край малады.
Міншчына, Міншчына мілая,
Я зачарован табой.
Вербы гамоняць пахілыя
Па-над Бярозай-ракой.
Поўняцца песняй і гоманам
Нівы твае і лясы.
Выйду я ўранні да Нёмана —
Славы тваёй і красы.
А завітаю на Нарач я —
Нарач, як казка, заўжды.
Так і глядзеў бы удалеч я,
Ў сінь яе чыстай вады.
Не налюбуюся вёскамі —
Ўсюды сады і сады...
Край — ад Стаўбцоў да Лагойска,—
Нібы жыццё, малады.
Не налюбуюся пожнямі —
Ўсюды стагі і стагі...
Край — ад Бабра да Валожына —
Родны мне і дарагі.
Міншчына, Міншчына мілая,
Ты ў маім сэрцы навек.
Вербы глядзяцца пахілыя
Ў воды азёраў і рэк...